رفع اشکال آنلاین همه راهنماها
خانه / راهنماها / ریاضی

جمع جملات هم‌نوع؛ چرا x و x² با هم جمع نمی‌شوند؟

جمع جملات هم‌نوع فقط وقتی مجاز است که بخش حرفی جمله‌ها دقیقاً یکسان باشد: همان متغیرها با همان توان‌ها. پس 3x + 2x = 5x، اما 3x + 2x² ساده‌تر نمی‌شود. در جمع، فقط ضریب‌ها را جمع می‌کنیم و حرف و توان را بدون تغییر نگه می‌داریم.

جمع جملات هم‌نوع با «اثر انگشت حرف و توان»

هر جملهٔ جبری را به دو بخش ببین: ضریب عددی و بخش حرفی. در −4x²y، ضریب برابر −۴ و بخش حرفی x²y است. برای تشخیص هم‌نوع بودن، فعلاً ضریب را بپوشان و فقط بخش حرفی را مقایسه کن. اگر متغیرها و توان هرکدام یکسان‌اند، دو جمله هم‌نوع‌اند.

هم‌نوع: 7x²y و −3x²y؛ اثر انگشت هر دو x²y است.
ناهم‌نوع: 7x²y و 7xy²؛ حرف‌ها یکی‌اند، اما توان‌هایشان جابه‌جا شده است.
ناهم‌نوع: 5x و 5x²؛ توان x یکسان نیست.

مرجع آموزشی Prealgebra 2e از OpenStax نیز جملات هم‌نوع را جمله‌هایی با متغیرها و توان‌های یکسان تعریف می‌کند و برای ساده‌سازی، جمع ضریب‌ها را با ثابت ماندن بخش حرفی به کار می‌برد.

خطای قابل مشاهده کجاست؟

دو خطا شایع‌اند. در خطای اول، دانش‌آموز هر جمله‌ای را که حرف x دارد هم‌نوع می‌گیرد و می‌نویسد 3x + 2x² = 5x. در خطای دوم، قاعدهٔ ضرب توان‌ها را به جمع منتقل می‌کند و می‌نویسد 3x + 2x² = 5x³. هر دو تبدیل نادرست‌اند؛ چون در جمع نه می‌توان بخش‌های حرفی متفاوت را حذف کرد و نه توان‌ها را جمع زد.

روش تشخیص سریع: دور بخش حرفی هر جمله خط بکش. اگر حتی یک متغیر یا یک توان فرق دارد، جمله‌ها را در دو گروه جدا نگه دار. سپس فقط عددهای جلوی اعضای هر گروه را جمع یا تفریق کن.

جمع توان‌ها به ضربِ پایه‌های یکسان مربوط است: x × x² = x³. نشانهٔ میان دو عبارت تعیین‌کننده است. اگر نشانه جمع یا تفریق باشد، باید هم‌نوع بودن جمله‌ها را بررسی کنی؛ اگر ضرب باشد، قانون توان‌ها ممکن است به کار بیاید.

مثال تخصصی: اولین خط اشتباه را پیدا کن

عبارت زیر را در نظر بگیر:

4x² − 3x + 7 − x² + 5x − 2

یک پاسخ نادرست ممکن است همهٔ جمله‌های دارای x را در یک گروه بگذارد و نتیجه بگیرد 3x + 5. اولین خطا همان گروه‌بندی است؛ 4x² و −x² از نوع x² هستند، اما −3x و 5x از نوع x. ثابت‌های ۷ و −۲ نیز گروه سوم را می‌سازند.

گروه‌بندی درست:
(4x² − x²) + (−3x + 5x) + (7 − 2)
جمع ضریب‌ها:
3x² + 2x + 5

در پاسخ نهایی سه اثر انگشت باقی مانده است: x²، x و جملهٔ ثابت. هیچ دو گروه دیگری هم‌نوع نیستند؛ بنابراین عبارت همین‌جا به ساده‌ترین شکل می‌رسد.

چرا فقط ضریب‌ها جمع می‌شوند؟

4x² یعنی چهار نسخه از x² و −x² یعنی کم کردن یک نسخه از همان x²؛ پس سه نسخه از x² می‌ماند. این وضعیت مانند «چهار مداد منهای یک مداد» است. اما x و x² دو کمیت جبری متفاوت‌اند و نمی‌توان تعدادشان را در یک بسته نوشت.

این توضیح مرز روش را هم روشن می‌کند: 2ab و 5ba هم‌نوع‌اند، چون در ضرب ترتیب a و b نتیجه را عوض نمی‌کند و هر دو بخش حرفی ab دارند. در مقابل، 2a²b و 5ab² هم‌نوع نیستند؛ توان هر متغیر باید جداگانه مقایسه شود.

کنترل جواب با یک جای‌گذاری

برای پیدا کردن ساده‌سازی نادرست، یک مقدار آسان مثل x = 2 را هم در عبارت اصلی و هم در پاسخ قرار بده. در مثال بالا، عبارت اصلی برابر است با:

4(2²) − 3(2) + 7 − 2² + 5(2) − 2 = 21
3(2²) + 2(2) + 5 = 21

برابر شدن دو مقدار، کنترل خوبی است؛ اما یک جای‌گذاری به‌تنهایی اثبات کاملِ هم‌ارزی نیست. دلیل اصلی باید همان گروه‌بندی جملات با متغیرها و توان‌های یکسان باشد. جای‌گذاری نقش هشدار دارد: مثلاً پاسخ غلط 3x + 5 در x = 2 مقدار ۱۱ می‌دهد و سریع رد می‌شود.

برای روش‌های دیگر ارزیابی پاسخ، راهنمای بررسی جواب مسئله با جای‌گذاری و تخمین را ببین.

وقتی پرانتز یا علامت منفی داریم

پیش از گروه‌بندی، باید پرانتزها درست باز شوند. در عبارت 2x² − (3x − x²) + 4x، علامت منفی جلوی پرانتز علامت هر دو جمله را عوض می‌کند:

2x² − 3x + x² + 4x
= (2x² + x²) + (−3x + 4x)
= 3x² + x

اگر فقط علامت جملهٔ اول را عوض کنی، خطا پیش از مرحلهٔ جمع جملات هم‌نوع رخ داده است. ابتدا با روش پخش کردن ضریب روی همهٔ جملات پرانتز علامت‌ها را تعیین کن؛ بعد اثر انگشت‌های یکسان را کنار هم بگذار.

تمرین انتقال: از x به چند متغیر

پیش از دیدن پاسخ، زیر بخش حرفی هر جمله خط بکش و گروه‌ها را نام‌گذاری کن.

  1. 6a − 2a + 3 = 4a + 3. جملهٔ ثابت با جمله‌های a جمع نمی‌شود.
  2. 5m² + 2m − 3m² − 7m = 2m² − 5m. گروه m² و گروه m جدا هستند.
  3. 4xy + 3x − xy + 2x = 3xy + 5x. جمله‌های xy با x هم‌نوع نیستند.
  4. 2p²q + 5pq² − 7p²q = −5p²q + 5pq². شباهت حروف کافی نیست؛ توان p و q تعیین‌کننده است.

تمرین بدون پاسخ آماده: عبارت 3y² − 2(y − y²) + 4 − 5y را ساده کن. در برگه‌ات سه سطر جدا بنویس: باز کردن پرانتز، گروه‌بندی اثر انگشت‌ها و جمع ضریب‌ها. سپس نتیجه را با y = 2 در عبارت اصلی کنترل کن.

اشتباه آزمون را به تمرین آموزشی تبدیل کن

به‌جای نوشتن «ساده‌سازی را اشتباه کردم»، نوع خطا را دقیق ثبت کن: «x و x² را به‌خاطر حرف مشترک هم‌نوع گرفتم» یا «در جمع، توان‌ها را مثل ضرب با هم جمع کردم». این جمله نشان می‌دهد در تمرین بعد چه رفتاری باید عوض شود.

این تمرین انتقال، خطای قبلی را به مهارتی قابل استفاده در شکل تازه تبدیل می‌کند. برای ثبت منظم الگوی خطا و آزمون دوباره، از دفترچهٔ خطا استفاده کن.

چک‌لیست جمع جملات هم‌نوع

جمع‌بندی

برای جمع جملات هم‌نوع، ضریب را موقتاً کنار بگذار و «اثر انگشت حرف و توان» را ببین. فقط جمله‌هایی که دقیقاً متغیرها و توان‌های یکسان دارند در یک گروه قرار می‌گیرند؛ سپس ضریب‌ها جمع یا تفریق می‌شوند و بخش حرفی دست‌نخورده می‌ماند. اگر x با x²، xy با x یا x²y با xy² مخلوط شد، به نخستین گروه‌بندی برگرد. در پایان با یک جای‌گذاری ساده ناسازگاری احتمالی را پیدا کن و روش را روی عبارتی با ترتیب و عددهای تازه انتقال بده.

اگر نمی‌دانی کدام تبدیل جبری مجاز است، راهنمای حل سؤال ریاضی با روش داده، خواسته و پل کمک می‌کند هر خط را با دلیل بنویسی.

خط مشکوک ساده‌سازی را برای بررسی بفرست